سیر تا پیاز لخته شدن خون در پا یا بیماری dvt

ترومبوز سیاهرگی عمقی به معنای تشکیل لخته خون در دیواره داخلی یک سیاهرگ عمقی است. لخته شدن خون در پا که بیشتر با نام دی وی تی dvt شناخته می شود، بیشتر سیاهرگ‌های اندام تحتانی را درگیر می‌کند. ایجاد لخته خون در مسیر عروق خونی اندام‌ها، باعث اختلال جریان خون شده و در نتیجه منجر به مسدود شدن عروق خونی می‌گردد.

dvt چیست؟

لخته‌های خونی که در یک سیاهرگ تشکیل می‌شوند به نام ترومبوز سیاهرگی عمقی یا DVT شناخته می‌شود. این سیاهرگ در تمامی ماهیچه‌های ساق و ران پا جریان دارد. این نوع ترومبوز ممکن است در شکم یا لگن هم تشکیل شود.

ترومبوز سیاهرگی عمقی می‌تواند باعث درد و ورم در پا شده و منجر به مشکلاتی مانند آمبولی ریه شود. ترومبوز سیاهرگی عمقی و آمبولی ریه با هم به عنوان ترومبو آمبولی وریدی شناخته می‌شوند.

سرخرگ يا شريان مسئول رساندن خون از قلب به سمت اندام هاست در حالی که وريد يا سياهرگ مسئول تخليه خون و رساندن مجدد آن به سمت قلب است.

بیماری dvt

علائم ترومبوز سیاهرگی عمقی چیست؟

در برخی موارد، ممکن است ترومبوز وریدی عمقی هیچ علامتی نداشته باشد. اما علائمی که معمولا در گرفتگی رگ پا ظاهر می‌شوند، شامل موارد زیر هستند:

  • درد، ورم و حساسیت در یکی از پاها (معمولاً در ساق یا ران)
  • احساس درد و سنگینی در ناحیه درگیر
  • احساس گرمی در پوست ناحیه لخته خون
  • قرمزی پوست به ویژه در پشت پا زیر زانو

بیماری dvt معمولاً (نه همیشه) یک پا را درگیر می‌کند و زمانی که فرد پای خود را به سمت بالا و زانو خم می‌کند، درد ممکن است بیشتر شود.

آمبولی ریوی در بیماران مبتلا dvt

آمبولی ریوی زمانی رخ می‌دهد که یک لخته، وارد جریان خون ‌شود. تکه‌های لخته، رگهای خونی درون ریه را مسدود و از رسیدن خون به ریه جلوگیری می‌کنند.

اگر ترومبوز وریدی عمقی درمان نشود، حدود ده درصد شانس ابتلا به آمبولی ریه وجود خواهد داشت. آمبولی ریوی یک بیماری جدی است که پیامدهای زیر را دربردارد:

  • تنگی نفس که ممکن است به تدریج یا ناگهانی رخ دهد.
  • درد قفسه سینه که ممکن است با تنفس دم، شدیدتر شود.
  • از حال رفتن ناگهانی
ترومبوز سیاهرگی عمقی

عوامل ایجاد کننده بیماری dvt

حدودا سالانه از هر هزار نفر یک نفر به ترومبوز وریدی عمقی مبتلا می‌شود. هر فردی ممکن است به دی وی تی مبتلا شود، اما شانس ابتلا به این بیماری پس از 40 سالگی بیشتر است. علاوه بر سن، ریسک فاکتورهای دیگری هم وجود دارند، از جمله:

  • سابقه قبلی ترومبوز سیاهرگی عمقی یا آمبولی ریه
  • سابقه خانوادگی لخته خون
  • تحرک نداشتن به مدت طولانی، مثلاً پس از عمل جراحی یا در طول یک سفر طولانی
  • آسیب به رگ‌های خونی از جمله آسیب به دیواره رگ می‌تواند منجر به شکل گیری لخته خون شود.
  • بیماری‌ها یا درمان‌هایی که منجر به افزایش لخته شدن خون می‌شوند مانند سرطان (شامل شیمی درمانی و پرتودرمانی)، بیماری قلبی و ریوی، ترومبوفیلی، و سندروم هیوز
  • در طول بارداری، خون بیشتر لخته می‌شود.
  • اضافه وزن یا چاقی

ترومبوز ورید عمقی چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر فکر می‌کنید که به ترومبوز سیاهرگی عمقی مبتلا شده‌اید، سریعاً به متخصص گرفتگی عروق پا مراجعه کنید. پزشک ممکن است یک آزمایش خون تخصصی به نام دی-دایمر را تجویز کند.

این آزمایش لخته‌های خونی که شکسته و وارد خون شده‌اند را شناسایی می‌کند. هرچه تعداد تکه‌ها بیشتر باشد، احتمال اینکه در سیاهرگ لخته وجود داشته باشد، بیشتر است.

اما آزمایش دی-دایمر همیشه قابل اطمینان نیست؛ چون تکه‌های لخته خون می‌توانند پس از عمل جراحی، آسیب یا در طول بارداری افزایش یابند. آزمایش‌های بیشتر مانند اسکن فراصوت هم باید انجام شوند تا ترومبوز سیاهرگی عمقی تأیید شود.

اسکن فراصوت برای یافتن لخته در سیاهرگ استفاده می‌شود. یک نوع خاص از اسکن فراصوت، اسکن داپلر نامیده می‌شود که می‌تواند سرعت جریان خون در یک رگ را تشخیص ‌دهد. با این کار، پزشک تشخیص می‌دهد که آیا جریان خون آهسته‌تر یا مسدود شده است، که ممکن است در نتیجه وجود لخته خون باشد.

اگر نتایج آزمایشات دی-دایمر و اسکن فراصوت نتوانند تشخیص ترومبوز سیاهرگی عمقی را تأیید کنند، از ونوگرافی استفاده می‌شود. در طول ونوگرافی، یک مایع به نام رنگ کنتراست، درون ورید پا تزریق می‌شود. رنگ از پا به سمت بالا حرکت می‌کند و از طریق اشعه ایکس قابل ردیابی است. اگر یک لخته، جریان خون را مسدود کرده باشد، اشعه ایکس آن را به شکل یک وقفه در جریان خون نشان می‌دهد.

درمان دارویی بیماری دیویتی

درمان لخته خون با وارفارین

اگر به دنبال پاسخ این سوال هستید که چگونه لخته خون را از بین ببریم؟ پس با ما همراه باشید.

◼ درمان لخته شدن خون در پا

درمان ترومبوز سیاهرگی عمقی معمولاً نیاز به مصرف داروهای ضدانعقاد خون دارد. این داروها توانایی خون برای لخته شدن را کاهش می‌دهند و از بزرگ شدن لخته‌های موجود جلوگیری می‌کنند.

داروهای هپارین و وارفارین دو نوع داروی ضدانعقاد هستند که اغلب برای درمان لخته خون در رگ پا به کار می‌روند. معمولاً اول هپارین تجویز می‌شود چون سریعاً وارد عمل شده و از ایجاد لخته‌های بیشتر جلوگیری می‌کند. پس از درمان اولیه، ممکن است نیاز به مصرف وارفارین هم داشته باشید تا از ایجاد لخته‌های جدید جلوگیری کند.

برخی داروهای ضدانعقاد که با نام ضدانعقادهای دهانی مستقیم (DOAC) شناخته می‌شوند هم برای درمان ترومبوز سیاهرگی عمقی به کار می‌روند. این داروها شامل ریواروکسابان و اپیکسابان می‌شوند. این داروها اثراتی مانند وارفارین و هپارین دارند اما عوارض جانبی کمتری دارند.

ممکن است پزشک جوراب های کشی طبی را هم تجویز کند تا علائم بهبود یابند و از مشکلات بعدی جلوگیری شود.

پیشگیری از ترومبوز سیاهرگی عمقی

اگر در خطر ترومبوز سیاهرگی عمقی هستید، می‌توانید با انجام برخی اقدامات قبل و بعد از رفتن به بیمارستان، از لخته شدن خون جلوگیری کنید. قبل از رفتن به بیمارستان، قرص ترکیبی ضدبارداری را موقتاً قطع کنید. زمانی که در بیمارستان هستید، می‌توانید جورابهای کشی طبی بپوشید. پس از ترک بیمارستان، تیم پزشکی توصیه‌هایی به شما می‌کند تا از ترومبوز سیاهرگی عمقی یا دیگر مشکلات پیشگیری شود. این راهکارها شامل موارد زیر می‌شود:

  • ترک سیگار
  • رژیم غذایی سالم و متعادل
  • ورزش منظم
  • حفظ وزن مناسب یا در صورت چاقی، کاهش وزن

اگر ریسک یا سابقه قبلی ترومبوز سیاهرگی عمقی دارید، قبل از رفتن به سفرهای طولانی با متخصص گرفتگی عروق پا مشورت کنید. در هنگام سفرهای طولانی (شش ساعت یا بیشتر) با قطار، هواپیما یا اتومبیل شخصی، باید اقداماتی را انجام دهید تا از ترومبوز سیاهرگی عمقی پیشگیری شود. از جمله اینکه:

  • آب زیاد بنوشید
  • نرمش های ساده پا انجام دهید
  • به طور منظم وقفه‌های کوتاه برای پیاده‌روی داشته باشید.

دکتر ارش توفیق فوق تخصص جراحی عروق

فهرست مطالب

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

0
0

سیستم پرسش و پاسخ

ثبت سوال جدید

برای ثبت پرسش خود از دکتر می توانید از این قسمت استفاده کنید.پاسخ شما تا 5روز از طریق پیامک و ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد.

پیگیری سوال قبل

برای پیگیری پاسخ سوال خودتون و نمایش آن کد رهگیری خود را در این قسمت وارد کنید.
تصاویر پیوست امکان انتخاب تا ۵ تصویر وجود دارد. جهت انتخاب چندگانه کلید Ctrl را نگه دارید. (فرمت های مجاز شامل png, gif و jpg می باشد و حداکثر حجم هر تصویر ۸ مگابایت است.)
© همیارسیستم
پرسش از دکتر