کلادیکیشن یا لنگیدن بیماری شایعی است که در اثر ورزش ایجاد شده و به صورت درد در ناحیه پایین پا در زمان راه رفتن خود را نشان می دهد. علت این امر سفت شدن شریان ها (آترواسکلروز) می باشد. از علائم رایج این بیماری می توان به گرفتگی و درد در ماهیچه های ساق پا در زمان راه رفتن اشاره کرد. 

در برخی موارد عضلات ران و باسن نیز ممکن است درگیر شوند. درد ناشی از کلادیکیشن معمولاً پس از استراحت کوتاه برطرف شده و فرد می تواند دوباره راه برود. تست تشخیص شدت بیماری غالباً به صورت محاسبه ی مسافتی است که بیمار می تواند، تا زمانی که درد آغاز شود، روی یک سطح صاف راه برود. در زمان راه رفتن ماهیچه های پا اکسیژن بیشتری مصرف می کنند. 

درد پا حین راه رفتن یا ورزش

این اکسیژن اضافی باید توسط خون در گردش تأمین شود. اگر میزان جریان خون به این ناحیه کاهش پیدا کند، سطح اکسیژن کاهش پیدا کرده و همین امر سبب گرفتگی و درد عضلات می شود. بنابراین، پس از استراحت سطح اکسیژن به حالت نرمال برمی گردد و فرد می تواند مجدداً راه برود.

پزشک معمولاً بدون انجام آزمایش خاصی با مشاهده ی علائم بیمار و معاینه ی نبض های پا (نبض ضعیف یا عدم وجود نبض) می تواند کلادیکیشن را تشخیص دهد. همچنین، برای تأیید تشخیص پزشک ممکن است فشار خون پاها را در حالت استراحت و بعد از راه رفتن روی تردمیل، توسط «داپلر» اندازه گیری کند.

درمان درد پا حین راه رفتن

مهم ترین بخش درمان این است که مطمئن شوید وضعیت شریان های شما از چیزی که هست بدتر نمی شود! آترواسکلروز نه تنها روی شریان های پای شما تأثیر می گذارد، بلکه ممکن است شریان های قلب و مغز شما را نیز درگیر کرده و منجر به حمله قلبی یا سکته مغزی شود. بنابراین، اگر سیگاری هستید، فوراً آن را به طور کامل ترک کنید. همچنین، پزشک ممکن است برای یافتن مشکلاتی مثل دیابت، فشار خون یا کلسترول بالا آزمایشاتی را برایتان تجویز کند.

اگر تا کنون برای این مشکلات تحت درمان قرار نگرفته اید شاید مجبور به رعایت رژیم غذایی و مصرف داروها شوید. در صورت داشتن اضافه وزن بهتر است وزن خود را کاهش دهید. کاهش وزن به بهبود شریان ها کمک می کند و شما می توانید بیشتر راه بروید. در نهایت، تحقیقات نشان داده است که مصرف دارو می تواند به بهبود عروق کمک کند.

ورزش منظم می تواند کمک بزرگی به پاهایتان بکند. اگرچه پیاده روی و توقف های مکرر به دلیل درد پاها می تواند خسته کننده باشد، اما تسلیم نشوید! سعی کنید هر روز مقدار کمی به مسافت پیاده روی خود اضافه کنید. توجه داشته باشید که منظور ما این نیست که با درد راه بروید. 

شما می توانید زمانی که پاهایتان درد گرفت استراحت کوتاهی بکنید و پس از رفع درد، مجدداً به راه خود ادامه دهید. در طی یک دوره ی 3 تا 6 ماهه ورزش منظم، ماهیچه های پا تقویت می شوند. در نتیجه پا عادت می کند که با مقدار محدود خون راه برود. همچنین، ورزش سبب گشاد شدن شریان های کوچک تر پا می شود. با افزایش اندازه ی شریان های کوچک تر، جریان خون در پاها افزایش یافته و به مرور زمان شما درد کمتری احساس می کنید. 

تشخیص میزان گرفتگی عروق پا

اگر لنگیدن یا درد حین راه رفتن برای شما بیش از حد آزار دهنده بود، پزشک ممکن است برای تعیین محل دقیق انسداد یا تنگی شریان ها، آزمایش اولتراسوند از پا یا آنژیوگرافی را تجویز کند، تا در صورت نیاز به درمان های تخصصی تر، اقدام مناسب صورت گیرد.

1_ آنژیوپلاستی

برخی از تنگی ها و گرفتگی های موجود در رگ را می توان با آنژیوپلاستی درمان کرد. در این روش، پزشک یک بالن کوچک را به صورت موقتی در محلی که رگ شما دچار گرفتگی شده است، قرار داده و آن را باد می‌ کند تا به باز شدن رگ کمک کند. آنژیوپلاستی غالباً همراه با قرار دادن دائمی یک لوله سیمی توری به نام استنت در داخل شریان ها می باشد. 

استنت می تواند شریان مورد نظر را باز نگه داشته و از تنگ شدن و انسداد مجدد آن جلوگیری کند. بعضی از استنت‌ ها با داروهای خاصی پوشش داده شدند تا بهتر بتوانند شریان را باز نگه دارند، اما نوع دیگر استنت‌ ها بدون پوشش هستند.

2_ عمل بای پس

اگر انسداد شریان شما بسیار بلند و سخت باشد ممکن است قادر به آنژیوپلاستی نباشید. در این موارد اگر درد پای شما آزار دهنده و وخیم باشد پزشک عمل بای پس را توصیه می کند. همچنین، در برخی موارد به علت بالا بودن ریسک جراحی شما به درمان های پیشگیرانه ی طولانی تری (مثل ورزش، کاهش وزن، رژیم غذایی و …) نیاز دارید.

فهرست مطالب

سیستم پرسش و پاسخ

ثبت سوال جدید

برای ثبت پرسش خود از دکتر می توانید از این قسمت استفاده کنید.پاسخ شما تا 3 روز از طریق پیامک و ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد.

پیگیری سوال قبل

برای پیگیری پاسخ سوال خودتون و نمایش آن کد رهگیری خود را در این قسمت وارد کنید.
تصاویر پیوست امکان انتخاب تا ۵ تصویر وجود دارد. جهت انتخاب چندگانه کلید Ctrl را نگه دارید. (فرمت های مجاز شامل png, gif و jpg می باشد و حداکثر حجم هر تصویر ۸ مگابایت است.)
© همیارسیستم
پرسش از دکتر